Fakat ne yazık ki durum pek de öyle değil. Birçok dizüstü bilgisayar üreticisi ile önceden anlaşmalara imza atmış olan Microsoft, bu satılan dizüstü bilgisayarlar üzerinde kendi işletim sistemi olan Windows’un kimi zaman çok kısıtlı olabilen sürümlerini (Home Basic nasıl bir isimdir yahu?) müşteriye zorunlu olarak dayatmakta ve “bilgisayarın sabit bir parçası olmayan“, yani “değiştirilebilir” bir maddesi olmasına rağmen zorunlu olarak sabit bir parça gibi fatura etmektedir.

Bugüne kadar bu hareketin sebebi olarak duyduğum tek iddia “Sattığımız bilgisayarların kullanılabilir durumda olması gerekiyor” oldu. Kimi kandırıyorsunuz? 2 ay önce dizüstü bilgisayar alırken test amaçlı olarak sırayla Kubuntu CD’sini taktığım tüm bilgisayarlar mükemmel çalışmaya devam ediyordu. Hatta şu an bu yazıyı yazdığım, üzerinde Kubuntu çalıştıran bu bilgisayarı  Kubuntu ile mükemmel bir şekilde çalıştığı için satın almıştım

Ama tabii ki işler müşterinin istediği şekilde değil, üst taraftan yapılan baskıyla yürümekte. Yani ülkemizde müşteri bu durumdan rahatsız olsa da mecburen bu yapışık Windows işletim sistemini de satın almak zorundadır. Eğer üzerinde Windows bulunmayan bir bilgisayar satın almaya kalkışırsak, bu sefer de istediğimiz donanımın çok çok düşüğüne sahip bilgisayarlar arasında tercih yapmak zorunda kalıyoruz.

Bundan aşağı yukarı bir yıl kadar önce, Linux Kullanıcıları Derneği üyesi ve Pardus Kullanıcıları Derneği başkanı Av. Nihad Karslı, yeni aldığı dizüstü bilgisayar üzerinde gelen Windows işletim sistemini istememesi üzerine, yani aynı rahatsızlıktan ötürü bu gidişe bir dur demek için dava açmıştı. Aradan geçen 1 yıl uzun bir süre gibi gözükse de, açılan bu dava nihayet dün olumlu şekilde sonuçlanmış: Ankara 1. Tüketici Mahkemesi, alınan yeni bilgisayar ile gelen Windows bedeli olan 140 TL ile faizinin kullanıcıya geri ödenmesine karar verdi.

Bu şu demek: yakın zamanda doğru şekilde duyurular ve bilgilendirmeler yapılırsa artık yeni bilgisayar satın alacak olan müşteriler, tercihen üzerinde işletim sistemi gelmeyen bilgisayarlar alabilecekler ve buna göre ödeyecekleri fatura bedeli normalde olması gerektiğinden daha az olacak. Peki bunun ne avantajı olacak? Son kullanıcı perspektifinden yorumlar yapmak gerekirse:

1. Kendi içinde bulunduğum bilgisayar kullanıcıları açısından bakarsak; bilgisayar üzerinde gelen Windows işletim sistemini işimize yaramadığı ve zaten en baştan satın almak istemediğimiz için 5 dakika bile kullanmayıp yerine bir Linux dağıtımı kurabilmek için direkt silen, yani cebimizden çıkan 140 TL’leri ilk 5 dk içinde yakmak zorunda kalan bizlerin bilgisayarlarını daha severek, daha kesin bir kararla, daha özgür bir şekilde almasına yol açacak.
   Bazen oradan buradan sesler duyuluyor, “Hazır bilgisayarlar ile gelen Windows’ların lisans bedelleri aslında normalin çok çok altında, en fazla 10-15 TL’dir, bir öğle yemeği parası kadardır, son kullanıcının cebini yakan birşey değildir, fazla mızmızlanmayın“. Peki eğer gerçekten bu denilen söz doğru olsaydı, mahkeme niçin 1 yıl süre dava sürecinin sonunda 140 TL geri ödenmesini haklı görmüş olabilir?
2. MSDN Academic Alliance veya adını bilmediğim çeşitli ücretsiz Microsoft yazılım kanalları aracılığıyla, bilgisayarlar üzerinde gelen Windows’ların çakma sürümlerinden (Home Basic demiştik dimi?) daha yüksek kullanışlılığa sahip sürümlere ücretsizce sahip olabilen insanların da paraları yine aynı şekilde ceplerinde kalmış olacak.
3. Her halukarda korsan yazılım kullanma açlığını bastırmak için eline geçen CD/DVD’den Windows (neydi.. Ultimate?) kuran insanlar da var tabii ki, onların bu yeni düzenlemeyi sadece kötüye kullanacaklarını tahmin edebilmek pek güç değil. Onlara lafım da yok zaten, onlar apayrı bir başlık altında incelenmesi gereken insanlar.

Son kullanıcı perspektifinin yanı sıra, olaya satıcı yönünden de bakalım. “Microsoft ile anlaşma yapılmayınca bilgisayar satılamıyor” diye bir kural yok, bakınız ülkemizde bir süredir üzerlerinde Pardus kurulu gelen hazır bilgisayarlar satan markalar mevcut. Bu yeni düzenleme sayesindeyse yakın gelecekte bilgisayar mağazalarında bu tür bilgisayarları eskisinden daha fazla miktarda görebileceğimiz sonucuna varabiliriz.

En son olarak, olaya Microsoft perspektifinden bakmaya çalışmak isterdim ama malesef bugüne kadar devam etmiş olan bu haksız kazanç lehine yorum yapacak havamda değilim

Google’ın kendi yayınladığı videolarda da belirtildiği gibi; artık tüm faaliyetlerin internet üzerine kaydığı bugünlerde (iletişim, müzik, video, oyun, alışveriş…, yani masaüstlerinin bir kere bile tıklanmayan simgelerle dolup taştığı bugünlerde hantallıktan yerlerde sürünen işletim sistemleri (mesela ilk kurulum ardından 10 GB yer kaplayan örnekler var) yerine yavaş yavaş gelecekte Google Chrome OS’un öncülüğünü yaptığı işletim sistemleri geçecek gibi gözüküyor.

Daha önceleri Linux çekirdeği üzerine inşa ediliyor olduğu haberlerinin kulağımıza geldiği Google Chrome OS’un geride bıraktığımız son 10 gün içersinde kaynak kodları tüm dünyaya açıldı, tüm internette de birden bu kaynak kodları derleyip kullanılabilir sanal bilgisayar imajı olarak paylaşan kaynaklar türedi. Ben de birazcık hazıra konmak yerine oturup kendim bu işin altından kalkmak istedim, internette ilk bulduğum kaynaktaki yazıdan faydalanarak sonuç olarak ortalama 2-3 saat içersinde USB diskten çalışıp takıldığı bilgisayara kurulabilir halde bir Chrome OS elde etmeyi başardım.

Chrome OS’u ilk çalıştırdığımda farkettiğim ilk şey, sistemin gerçekten 4-5 saniye içersinde açılması oldu. Bu başarının elde edilmesinde geliştiricilerin de sözünü ettiği gibi arkaplanda çalışan servislerin çoğunun olmaması önemli bir etken sanırım. Google’ın verdiği söz şu: sistem çalıştırıldığı andan itibaren hiç bir ara servis veya uygulama çalıştırmadan kullanıcı giriş ekranının ardından sadece web tarayıcısını ekrana getirecek.

Dikkatimi çeken bir başka şey ise, Internette daha önceden görmüş olduğum Chrome OS arayüzüne pek benzemeyen bir sistem ile karşılaştığım idi. Güzel bir giriş ekranı ardından gelecek olan geliştirilmiş bir Chrome web tarayıcısı ile karşılaşmayı beklerken, düz mavi bir giriş ekranı ve Chrome web tarayıcısının Linux için var olan sürümünün birebir aynısı ile karşılaştım. Bu haliyle kullandığım işletim sistemi, üzerinde sadece ama sadece Chrome web tarayıcısı kalmış olan (apt bile doğru düzgün çalışmıyor) yarım yamalak bir Ubuntu’yu andırdı.

Karşılaşmayı ummadığım kadar kısıtlı bir arayüz nedeniyle kısa sürede sıkıldım, fakat sistemi kapatmak istediğim zaman başarısız oldum; ekranı tamamen kaplayan Chrome’dan başka bir arayüz sunmayan Chrome OS, tarayıcının kapatma seçeneği tıklandığı zaman basitçe tarayıcıyı yeniden başlatıyordu. Ayrıca sisteme bir sonraki girişimde kullanıcı giriş ekranında hatalı bilgiler yazsam bile başarıyla giriş yapabiliyor olduğumu farkettim.

Beklemediğim kadar kısa süren bu deneyimin ardından sonuç olarak şunu demeliyim ki, Chrome OS henüz yolun çok başında. Kararlı sürümünün 2010′un sonlarına doğru çıkacağı söyleniyor, bu kadar uzun bir süre içersinde nice hataların düzeltilip yepyeni özelliklerin sisteme katılacağından şüphe etmiyorum.

Yazının başında da belirttiğim gibi, tüm işi sadece internet ile olan bu işletim sisteminin tüm güzelliklerinden faydalanmamız ülkemizin mevcut internet alt yapısı ile biraz zor olacak gibi gözüküyor fakat dünya genelinde yüksek internet bant genişliğine sahip ülkelerde Chrome OS’un kurulu geleceği bilgisayarların oldukça ilgi göreceğini düşünüyorum.

Chrome OS hakkındaki bir başka yazıya da arkadaşım Sinan‘ın blogundan erişebilirsiniz.

Kendi adresim, senelerdir listemde kayıtlı duruyor. Ancak son 1-2 haftadır bu gariplikle karşılaşıyorum. Listeme kendimi eklediğim halde, yani kendimi gözlerimle gördüğüm halde, nasıl oluyorda kendi listemde olmuyormuşum anlayamadım. Sorun kullandığım program olan KMess’te değil, aynı şeyi Windows tarafında zorla dayatılan program olan Windows Live Messenger 2009 üzerinde de gördüm.

Bu duruma bir açıklama getirebilecek olan varsa yorumları görmeyi bekliyorum.

Bu akşam beni dumur etmiş olmayı başaran Metin arkadaşıma teşekkürlerimi borç biliyorum. Niye mi? Arada sırada gezindiğim web siteleri arasında kendi web sitesi de yer alıyor. En son girdiğimden bu yana çok şeyler değiştirmiş, mesela eski içeriğini tamamen kaldırmış ve kendi blogumda yer alan 1-2 şeyi az biraz değiştirilmiş şekilde aynen Metin’in web sayfasında gezinirken gördüm.

Kendisine kızgın veya kırgın sayılmam pek, ancak şaşkınlık içersindeyim. Hadi tamam Metin, bir yazı yayınlarken o yazının esas kaynağını göstermek cömertliğinden haberin yok anladım. Yahu bari kendinden bahsederken iki cümle kendin birşeyler dizebilseydin de benim formatın dışına çıkabilseydin ya?

6 ayda bir yeni sürümü çıkan Ubuntu dağıtımının resmi bir alt dağıtımı olan Kubuntu 9.10 (kod adı Karmic Koala), bugünlerde beta sürümü ile kullanıcılarla buluşuyor. 29 Ekim’de Kubuntu 9.10′un final sürümü çıkıncaya kadar, merak eden kullanıcılar için bu öninceleme yazısının faydalı olmasını ümit ediyorum

Kurulum işlemi ile başlayalım. Kubuntu kurulum uygulaması, hiç şüphesiz ki bugüne kadarki en şık görünümüyle karşımıza çıkıyor. Ubuntu 9.10 kurulumundaki gibi bir slayt sunusu henüz bulunmamasına rağmen, tüm görsel arabirim bir KDE4 dağıtımı hissini en baştan yaşatacak şekilde baştan tasarlanmış. Ağ bağlantısı tespit edildiği zaman dil seçim ekranından sonra sistem saatini, ülkeyi ve klavye biçimini otomatik tanıyabilen bu yeni kurulum uygulaması sayesinde, kullanıcı artık sadece kişisel bilgiler ekranında (dil ve disk bölümlendirici seçeneklerinin otomatik kaldığını varsayarsak) müdahelede bulunmak zorunda kalıyor.

Kubuntu’nun bu sürümünde bilgisayar açıldıktan sonra kullanılan önyükleyici olarak GRUB2 tercih edilmiş durumda. GRUB2′nin konfigürasyonuna alışmak biraz zor gelebilir ve ne yazık ki önceki sürümlerde gelen kgrubeditor paketi henüz güncellenmemiş ve depolardan kaldırılmış. Fakat pek korkmaya gerek yok; bir değişiklik olduğunda veya elle belirtildiği zaman GRUB2, bilgisayardaki tüm disk bölümlerini tarayarak kullanılabilir olan işletim sistemlerini ve hatta Linux çekirdeklerini teker teker tanıyıp açılış listesine ekleyebiliyor. GRUB2 için artı puan olarak, örneğin konfigürasyon dosyasında basit bir oynama yaparak önyükleyici ekranının 1280×1024 çözünürlükte gösterilebilmesinin mümkün kılındığını söyleyebilirim

Karmic, en güncel KDE sürümü olan 4.3.2 ile geliyor. İlk açılışta KDE 4.3′ün varsayılan duvar kağıdı ve teması olan Air ile karşılaşıyoruz, yeni ve Kubuntu’ya özel duvar kağıtlarının veya temaların gelmiyor oluşu bir eksiklik sayılabilir.

Önceki sürümlerde olduğu gibi NVIDIA gibi kapalı kaynak kodlu sürücüler kurulu olarak gelmiyor, fakat paket yönetici ilk defa paket listesini güncelledikten hemen sonra sistemdeki donanım taranıyor ve eğer kullanıcı isterse bu sürücülerin hızlıca kurulmasını sağlayan bir uygulama eski sürümlerde olduğu gibi başlatılabiliyor.

Ağ yönetimi uygulaması önceki sürümlerdeki (8.10 ve 9.04) plasmoid yerine KNetworkManager’ın KDE4 sürümü ile değiştirilmiş. Temel olarak ekranda daha az yer kaplayan bu uygulama, plasmoid’in ağ yönetim sistemini kullanmaya devam ediyor; yani yeni ağ oluşturma ve var olan ağları yönetme işlemleri tıpatıp eskiden olduğu gibi. Fakat bu sefer dikkatimi çeken bir şey olarak şunu ekleyebilirim: statik ip’li kablolu ağ profili yaratıldığı zaman, daha önceden karşılaştığım bağlantı sorunları ile karşılaşmadan ağ bağlantısını gerçekleştirebiliyorum artık.

Standart KDE plasmoidlerinin tümünü içeren Karmic’in, sosyal ağlara ve bu alandaki web hizmetlerine erişimi daha kolay hale getirebilmek için masaüstünde sunduğu Google Calendar, Facebook, openDesktop ve Twitter plasmoid’leri dikkat çekiyor. Ayrıca, “Kubuntu’yu nasıl buldunuz?” tarzı bir plasmoid de kullanıma sunulmuş durumda.

Birçok bilgisayar kullanıcısının vazgeçilmez web tarayıcısı olan Firefox, Kubuntu’nun bu sürümüyle de ne yazık ki varsayılan olarak gelmiyor. Fakat kullanıcıların bu konuda yaşadıkları rahatsızlığın farkında olan geliştiriciler CD’deki yer kısıtlaması nedeniyle Firefox’u hala kurulu olarak sunamıyor olmalarına rağmen, birkaç basit tıklama ile Firefox’u sisteme kuran basit bir uygulama geliştirmişler. Bu uygulamaya, uygulama menüsünün Internet kategorisi altından erişilebiliyor.

Firefox’un kendisi de sistem çapındaki bu iyileştirmelerden nasibini almış. GTK-Qt sayesinde doğal KDE4 görünümünü koruyan Firefox, artık apt: ile başlayan linklere tıklanınca bahsi geçen paketlerin kurulabilmesine olanak sağlıyor. Denemek için apt://vlc, apt://kmess linklerine tıklayabilirsiniz

Paket yönetim sistemi, bir önceki sürümde olduğu gibi KPackageKit ile devam ediyor. Bu sürümde yenilik olarak güncellenebilir paketler bulunduğu zaman ekranda bildirim çıkarmasını, paket listesi görünümünde paketlere dair daha detaylı bilgiler sunmasını ve paket güncelleme ekranındaki tuşları daha düzgün kullanmasını sayabilirim.

Firefox gibi, OpenOffice de artık KDE4 entegrasyonuna kavuşmuş durumda. Masaüstü veya dosya yöneticisinde yeni öğe yaratmak istediğimizde boş belge, hesap tablosu, sunu gibi taslak seçenekleriyle karşılaşıyoruz. Ayrıca genel olarak görünüm de yenilenmiş durumda: pencerelerdeki menüler, tuşlar, kaydırma çubukları gibi kontroller ile simgeler tamamen KDE4 stillerine kavuşmuş durumdalar. Fakat yine de ilk açılıştaki ekranda Ubuntu’nun kahverengi tonları mavileştirilmiş olsaydı fena olmazdı sanırım

Kubuntu’nun önceki KDE4′lü sürümlerinde gelen Dragon Player pek beğenilmemiş olsa gerek ki, bu sürümde Kaffeine geri dönüş yapmış. Açıldıktan sonra hızlıca ne tür içerik oynatmak istediğimizi (dosya, CD, DVD, TV) belirleyebiliyor, gerekli codec’lerin yüklü olması durumunda her türlü içeriği kolaylıkla oynatabiliyoruz. Codec yüklemek ise önceki sürümlerde olduğu gibi basit: Codec veya Flash Player gibi özgür olmayan eklentileri gerektiren bir uygulama çalıştığı zaman (Amarok, Kaffeine, vs) sistem bildirimleri arasına bir uygulama ekleniyor, bu uygulama sayesinde birkaç tık ile bu eklentilere kavuşabiliyoruz.

Bundan önceki Kubuntu sürümünde IRC uygulaması olarak Konversation’ın yerini alan Quassel, yine öntanımlı IRC uygulaması olarak gelmeye devam ediyor. Fakat eğer isterseniz paket depolarından KDE4′e uyarlanmış olan Konversation’ı kurup kullanmaya devam edebilirsiniz.

Bu sürümde gelen bir başka yeni uygulama ise USB başlangıç diski oluşturma aracı. Bundan önceki Ubuntu sürümlerinde yer alan bu uygulamanın yeni hazırlanmış KDE4 önyüzü, diğer uygulama ile aynı işlevselliğe sahip. ISO kalıbı veya takılı CD’den kurulum kaynağı belirtip hedef USB diski seçmek ve de son olarak diskteki kalan boş alanın (eğer varsa) ne şekilde kullanılacağını ayarlamak yeterli; birkaç dakika içersinde optik sürücüsü olmayan netbook gibi bilgisayarlara kurulum yapmayı sağlayacak olan USB diskiniz hazırlanmış olacak.

Ekran görüntülerinde görebileceğiniz gibi, ben kullandığım işletim sistemlerinin İngilizce kalmasını tercih ediyorum, fakat aktif olarak çevirilerine katkıda bulunmaya çalıştığım Ubuntu’nun büyük bir miktarının Türkçe’ye çevrilmiş durumda olduğunu söyleyebilirim. Yine de eksik veya hatalı çevirilere sahip bir pencere ile karşılaşırsanız, o uygulamanın yardım menüsünde yer alan çeviri seçeneğini kullanarak veya https://translations.launchpad.net/ubuntu/karmic/+lang/tr adresini ziyaret ederek çevirilere katkıda bulunabilirsiniz.

Öncelikle, 2008 yılında mezun olduğum Çankaya Üniversitesi’ne geri dönüş yapmamdan söz edeyim. Bilgisayar mühendisliği eğitimime yüksek lisans ile kaldığım yerden devam ediyorum artık Bu sene yeni kayıt yaptırmış olan öğrencilerden birkaçını lisans sürecinden tanıdığım için mutluyum, tanıdığım arkadaşlarla yine aynı sınıflara girmeye başladık

Ayrıca, bölümde Uzman olarak işe de başladım. İkinci haftama girdim, herşey sırasıyla yavaş yavaş yerine yerleşiyor. Okuldaki hocalar ile çalışan diğer insanları ve yapmakla yükümlü olduğum iş konusunda zaten daha önceden gelen bir birikimim olduğu için bir sıkıntım yok, herşey güzel devam ediyor

Sözü açılmışken, şu birkaç hafta önce sözünü ettiğim web şablonunu ise asıl hedeflediğim yerine yerleştirdim nihayet. Bu günlerde web tarayıcılarının desteklediği XHTML vs CSS tanımları ile en uyumlu şekilde görüntülenebilmesi için şablonda kutucukların arkaplanı için küçücük bir hile yapmak zorunda kaldım: arkaplan resimleri aslında sabit yükseklik ve genişliğe sahipler; o belirtilen boyutların dışına çıkacak olan bir içerikle karşılaşırsam, ilgili resim dosyaları üzerinde oynama yapmadığım sürece şablon yamulacak Çözüm mü? Sabırsızlıkla HTML5 ve CSS3′ün yaygınlaşacağı günleri bekliyorum.

Son olarak, 3-4 sene önce aldığım MSI M675 dizüstü bilgisayarımı emekli ettim artık. Yeni almış olduğum Casper Nirvana (model numarasını unuttum) hakkında arkadaşlardan gelen “Casper şöyledir, böyledir” tarzı yorumların tümünü bir kenara bıraktım, ne de olsa her dizüstü bilgisayar markasının kötülenebilecek değişik değişik yönleri olabiliyor. Benim satın alma kriterlerimin en önceliklisi, kullanacağım Linux dağıtımını sorunsuzca çalıştırabilmek idi. Gezdiğimiz mağazalarda satış görevlileri ile “Ben bu usb disk içindeki işletim sistemini çalıştırıp test etmek istiyorum…” şeklinde girdiğim diyalog eşliğinde Kubuntu 9.10 Beta denemesi yaptım ilgimi çeken bilgisayarlarda. Mağazadaki hızlı testte sorun göstermeyen bu bilgisayar, satın aldıktan sonra evde 64-bit Kubuntu kurulumundan sonra gerçekten sorunsuzca Linux çalıştırabildiğini kanıtladı: alışkın olmadığım şekilde hafıza kartı okuyucu ve webcam bile çalışıyor!

Oyh, yoruldum artık.

Fakat bütün herşey bir anda benim cebimden 8 GB’lık Bigboy USB diskimi çıkartıp bu bilgisayara takmamla alt üst oldu. Yapacağımız şey basitti, 2 GB’lık tek bir dosyayı benim diske aktaracaktık. Dosyayı Windows Explorer üzerinden USB üzerine sürükleyip bıraktığımızda gördük ki kalan süre sayacı 10 dk’dan başladı, azimli bir şekilde artmaya devam etti. Sayaç 20 saati göstermeye başladığı zaman “artık yeter” deyip işlemi iptal etmek istedik, bu sefer de kopyalama penceresinin tüm çabalarımıza rağmen kapanmayışı karşısında şok olduk. İptal tuşu tıklanmaz, köşedeki çarpı tuşu tıklanmaz; böyle rezil bir şey.

Görev yöneticisinden dosya transferi penceresi ile ilgili işlemi sonlandıralım dedik, bütün Windows arayüzü ekrandan kaybolmasına rağmen (Explorer.exe) diskim üzerindeki led hala yanıp sönmeye devam ediyordu. “Bari tüm belgeleri kaydedelim de bilgisayarı kapatalım, diski öyle çıkartalım” dedik, bu sefer de 5 dakika boyunca Windows’un mavi arkaplan üzerinde dönen yuvarlaklı bilgisayar kapatılıyor yazısını okuduk. En sonunda da bilgisayarın reset tuşuna bastık kurtulduk bu çileden.

Bu tatsızlıktan sonra şurası kesin ki, Windows “7″ bile olsa hala bildiğimiz eski beceriksiz işletim sistemi. Ben bu USB diskimi kendi bilgisayarıma takıp birkaç dakika içersinde aynı boyuttaki bir dosyayı kopyalayabiliyorken Windows’un bu işi becerememesi çok ayıp. Hadi öyle veya böyle, bu yazıyı okuyup bana “ama şu yüzden / ama şöyle…” şeklinde bir sürü sebep gösterseniz bile iptal tuşuna tıklayınca tuşun bir daha tıklanmaz hale gelip “İptal ediliyor” yazısı almasına ne denilebilir ki? Bu işi 20 saat sonra dosya transferi bitince mi iptal edecek bu işletim sistemi görünümlü şey?

Bu özgür olmayan paketleri listeleyen uygulamanın adı esprili bir şekilde Virtual Richard M. Stallman. Debian, Ubuntu gibi dağıtımların paket deposunda bulunan vrms adlı paketi kurup aynı isimle uygulamayı çalıştırdığınız zaman ekrana aşağıdakine benzer bir çıktı geliyor – bu çıktının benim sistemime ait olduğunu eklemek isterim:

              Non-free packages installed on voyager

linux-generic             Complete Generic Linux kernel
linux-restricted-modules- Non-free Linux 2.6.28 modules helper script
linux-restricted-modules- Restricted Linux modules for generic kernels
nvidia-173-modaliases     Modaliases for the NVIDIA binary X.Org driver
nvidia-180-kernel-source  NVIDIA binary kernel module source
nvidia-180-libvdpau       Video Decode and Presentation API for Unix
nvidia-180-modaliases     Modaliases for the NVIDIA binary X.Org driver
nvidia-71-modaliases      Modaliases for the NVIDIA binary X.Org driver
nvidia-96-modaliases      Modaliases for the NVIDIA binary X.Org driver
nvidia-glx-180            NVIDIA binary Xorg driver
sun-java6-bin             Sun Java(TM) Runtime Environment (JRE) 6 (architecture
sun-java6-jdk             Sun Java(TM) Development Kit (JDK) 6
sun-java6-jre             Sun Java(TM) Runtime Environment (JRE) 6 (architecture
sun-java6-plugin          The Java(TM) Plug-in, Java SE 6
unrar                     Unarchiver for .rar files (non-free version)
  Reason: Modifications problematic

               Contrib packages installed on voyager

nvidia-common             Find obsolete NVIDIA drivers
nvidia-settings           Tool of configuring the NVIDIA graphics driver
ttf-mscorefonts-installer Installer for Microsoft TrueType core fonts

  15 non-free packages, 1.0% of 1548 installed packages.
  3 contrib packages, 0.2% of 1548 installed packages.

Sayesinde sistemimin 1.0% kadar bir kısmının özgür olmadığını öğrendiğim vrms hakkındaki düşüncelerimi paylaşmam gerekirse, ilk değinmek istediğim konu aslında vrms’in gerçek bir başarı performansı göstermediği. Örneğin sistemimde Medibuntu’dan yüklediğim Adobe Reader ile virtualbox.org adresinden yüklediğim kapalı kaynak VirtualBox sürümü bulunuyor fakat listelenmiş durumda değiller. Ayrıca Flash plugin de bulunuyor fakat 64bit Kubuntu için depodan gelen nswrapper’lı sürümü kullanmak yerine kendim elle Adobe sitesindeki 64bit alpha .so dosyasını yerleştirmiştim.

Kişisel olarak dosyaları arşivlemek için tar.gz formatını tercih etsem de, unrar tahmin edebileceğiniz gibi başka kaynaklardan gelen rar dosyalarını kullanırken sorun yaşamamak için. Benzer bir şekilde Microsoft TrueType yazıtipleri paketinin kurulu olmasının sebebi internetten gelen doc gibi dosyaların veya WINE aracılığıyla kurduğum Windows uygulamalarının düzgünce görüntülenebilmesi için. Bunların haricinde listede var olan öteki paketler için çok fazla bir açıklama yapmaya gerek yok