Böylelikle oyunda artık güncelleme sahibi olmayan karakter sınıfı kalmadı. Darısı Meet the Medic ve Meet the Pyro videolarının başına

<header>...</header> <nav>...</nav> <article>...</article> <aside>...</aside> <footer>...</footer>

Yapma:

<table> <tr> <td><header>...</header></td> </tr> <tr> <td><nav>...</nav></td> </tr> <tr> <td><article>...</article></td> <td><aside>...</aside></td> </tr> <tr> <td><footer>...</footer></td> </tr> </table>

Eğer benzer bir sorunla karşılaşan olursa diye burada not düşmek istiyorum, webde yaptığım minik bir araştırma ile sorunun çözümüne şu şekilde erişilebiliyor:

1. “/etc/apache2/mods-available/php5.conf” dosyası en sevilen metin editöründe root yetkileriyle açılır.
2. Dosya içindeki yorum satırlarından da görülebileceği üzere 4 satırdan oluşan <IfModule mod_userdir.c> … </IfModule> bölümü satır başlarına # işareti konarak etkisizleştirilir, dosya kaydedilir.
3. sudo service apache2 restart

=-=-=-=-=
Powered by Blogilo

=-=-=-=-=
Powered by Blogilo

İndirmek ve kurmak için: http://qt-apps.org/content/show.php/Clementine?content=120600

Blogilo’da henüz yeni olduğum için bir süreliğine WordPress yönetim arayüzü yerine bu uygulamayı kullanarak daha düzgün bir fikir sahibi olabileceğimi düşünüyorum fakat eğer KDE Gezegeni‘ndeki bazı yazarlar bu uygulamayı kullanıyorsa, biz niçin kullanmayalım ki?

=-=-=-=-=
Powered by Blogilo

Fakat ne yazık ki durum pek de öyle değil. Birçok dizüstü bilgisayar üreticisi ile önceden anlaşmalara imza atmış olan Microsoft, bu satılan dizüstü bilgisayarlar üzerinde kendi işletim sistemi olan Windows’un kimi zaman çok kısıtlı olabilen sürümlerini (Home Basic nasıl bir isimdir yahu?) müşteriye zorunlu olarak dayatmakta ve “bilgisayarın sabit bir parçası olmayan“, yani “değiştirilebilir” bir maddesi olmasına rağmen zorunlu olarak sabit bir parça gibi fatura etmektedir.

Bugüne kadar bu hareketin sebebi olarak duyduğum tek iddia “Sattığımız bilgisayarların kullanılabilir durumda olması gerekiyor” oldu. Kimi kandırıyorsunuz? 2 ay önce dizüstü bilgisayar alırken test amaçlı olarak sırayla Kubuntu CD’sini taktığım tüm bilgisayarlar mükemmel çalışmaya devam ediyordu. Hatta şu an bu yazıyı yazdığım, üzerinde Kubuntu çalıştıran bu bilgisayarı  Kubuntu ile mükemmel bir şekilde çalıştığı için satın almıştım

Ama tabii ki işler müşterinin istediği şekilde değil, üst taraftan yapılan baskıyla yürümekte. Yani ülkemizde müşteri bu durumdan rahatsız olsa da mecburen bu yapışık Windows işletim sistemini de satın almak zorundadır. Eğer üzerinde Windows bulunmayan bir bilgisayar satın almaya kalkışırsak, bu sefer de istediğimiz donanımın çok çok düşüğüne sahip bilgisayarlar arasında tercih yapmak zorunda kalıyoruz.

Bundan aşağı yukarı bir yıl kadar önce, Linux Kullanıcıları Derneği üyesi ve Pardus Kullanıcıları Derneği başkanı Av. Nihad Karslı, yeni aldığı dizüstü bilgisayar üzerinde gelen Windows işletim sistemini istememesi üzerine, yani aynı rahatsızlıktan ötürü bu gidişe bir dur demek için dava açmıştı. Aradan geçen 1 yıl uzun bir süre gibi gözükse de, açılan bu dava nihayet dün olumlu şekilde sonuçlanmış: Ankara 1. Tüketici Mahkemesi, alınan yeni bilgisayar ile gelen Windows bedeli olan 140 TL ile faizinin kullanıcıya geri ödenmesine karar verdi.

Bu şu demek: yakın zamanda doğru şekilde duyurular ve bilgilendirmeler yapılırsa artık yeni bilgisayar satın alacak olan müşteriler, tercihen üzerinde işletim sistemi gelmeyen bilgisayarlar alabilecekler ve buna göre ödeyecekleri fatura bedeli normalde olması gerektiğinden daha az olacak. Peki bunun ne avantajı olacak? Son kullanıcı perspektifinden yorumlar yapmak gerekirse:

1. Kendi içinde bulunduğum bilgisayar kullanıcıları açısından bakarsak; bilgisayar üzerinde gelen Windows işletim sistemini işimize yaramadığı ve zaten en baştan satın almak istemediğimiz için 5 dakika bile kullanmayıp yerine bir Linux dağıtımı kurabilmek için direkt silen, yani cebimizden çıkan 140 TL’leri ilk 5 dk içinde yakmak zorunda kalan bizlerin bilgisayarlarını daha severek, daha kesin bir kararla, daha özgür bir şekilde almasına yol açacak.
   Bazen oradan buradan sesler duyuluyor, “Hazır bilgisayarlar ile gelen Windows’ların lisans bedelleri aslında normalin çok çok altında, en fazla 10-15 TL’dir, bir öğle yemeği parası kadardır, son kullanıcının cebini yakan birşey değildir, fazla mızmızlanmayın“. Peki eğer gerçekten bu denilen söz doğru olsaydı, mahkeme niçin 1 yıl süre dava sürecinin sonunda 140 TL geri ödenmesini haklı görmüş olabilir?
2. MSDN Academic Alliance veya adını bilmediğim çeşitli ücretsiz Microsoft yazılım kanalları aracılığıyla, bilgisayarlar üzerinde gelen Windows’ların çakma sürümlerinden (Home Basic demiştik dimi?) daha yüksek kullanışlılığa sahip sürümlere ücretsizce sahip olabilen insanların da paraları yine aynı şekilde ceplerinde kalmış olacak.
3. Her halukarda korsan yazılım kullanma açlığını bastırmak için eline geçen CD/DVD’den Windows (neydi.. Ultimate?) kuran insanlar da var tabii ki, onların bu yeni düzenlemeyi sadece kötüye kullanacaklarını tahmin edebilmek pek güç değil. Onlara lafım da yok zaten, onlar apayrı bir başlık altında incelenmesi gereken insanlar.

Son kullanıcı perspektifinin yanı sıra, olaya satıcı yönünden de bakalım. “Microsoft ile anlaşma yapılmayınca bilgisayar satılamıyor” diye bir kural yok, bakınız ülkemizde bir süredir üzerlerinde Pardus kurulu gelen hazır bilgisayarlar satan markalar mevcut. Bu yeni düzenleme sayesindeyse yakın gelecekte bilgisayar mağazalarında bu tür bilgisayarları eskisinden daha fazla miktarda görebileceğimiz sonucuna varabiliriz.

En son olarak, olaya Microsoft perspektifinden bakmaya çalışmak isterdim ama malesef bugüne kadar devam etmiş olan bu haksız kazanç lehine yorum yapacak havamda değilim

Google’ın kendi yayınladığı videolarda da belirtildiği gibi; artık tüm faaliyetlerin internet üzerine kaydığı bugünlerde (iletişim, müzik, video, oyun, alışveriş…, yani masaüstlerinin bir kere bile tıklanmayan simgelerle dolup taştığı bugünlerde hantallıktan yerlerde sürünen işletim sistemleri (mesela ilk kurulum ardından 10 GB yer kaplayan örnekler var) yerine yavaş yavaş gelecekte Google Chrome OS’un öncülüğünü yaptığı işletim sistemleri geçecek gibi gözüküyor.

Daha önceleri Linux çekirdeği üzerine inşa ediliyor olduğu haberlerinin kulağımıza geldiği Google Chrome OS’un geride bıraktığımız son 10 gün içersinde kaynak kodları tüm dünyaya açıldı, tüm internette de birden bu kaynak kodları derleyip kullanılabilir sanal bilgisayar imajı olarak paylaşan kaynaklar türedi. Ben de birazcık hazıra konmak yerine oturup kendim bu işin altından kalkmak istedim, internette ilk bulduğum kaynaktaki yazıdan faydalanarak sonuç olarak ortalama 2-3 saat içersinde USB diskten çalışıp takıldığı bilgisayara kurulabilir halde bir Chrome OS elde etmeyi başardım.

Chrome OS’u ilk çalıştırdığımda farkettiğim ilk şey, sistemin gerçekten 4-5 saniye içersinde açılması oldu. Bu başarının elde edilmesinde geliştiricilerin de sözünü ettiği gibi arkaplanda çalışan servislerin çoğunun olmaması önemli bir etken sanırım. Google’ın verdiği söz şu: sistem çalıştırıldığı andan itibaren hiç bir ara servis veya uygulama çalıştırmadan kullanıcı giriş ekranının ardından sadece web tarayıcısını ekrana getirecek.

Dikkatimi çeken bir başka şey ise, Internette daha önceden görmüş olduğum Chrome OS arayüzüne pek benzemeyen bir sistem ile karşılaştığım idi. Güzel bir giriş ekranı ardından gelecek olan geliştirilmiş bir Chrome web tarayıcısı ile karşılaşmayı beklerken, düz mavi bir giriş ekranı ve Chrome web tarayıcısının Linux için var olan sürümünün birebir aynısı ile karşılaştım. Bu haliyle kullandığım işletim sistemi, üzerinde sadece ama sadece Chrome web tarayıcısı kalmış olan (apt bile doğru düzgün çalışmıyor) yarım yamalak bir Ubuntu’yu andırdı.

Karşılaşmayı ummadığım kadar kısıtlı bir arayüz nedeniyle kısa sürede sıkıldım, fakat sistemi kapatmak istediğim zaman başarısız oldum; ekranı tamamen kaplayan Chrome’dan başka bir arayüz sunmayan Chrome OS, tarayıcının kapatma seçeneği tıklandığı zaman basitçe tarayıcıyı yeniden başlatıyordu. Ayrıca sisteme bir sonraki girişimde kullanıcı giriş ekranında hatalı bilgiler yazsam bile başarıyla giriş yapabiliyor olduğumu farkettim.

Beklemediğim kadar kısa süren bu deneyimin ardından sonuç olarak şunu demeliyim ki, Chrome OS henüz yolun çok başında. Kararlı sürümünün 2010′un sonlarına doğru çıkacağı söyleniyor, bu kadar uzun bir süre içersinde nice hataların düzeltilip yepyeni özelliklerin sisteme katılacağından şüphe etmiyorum.

Yazının başında da belirttiğim gibi, tüm işi sadece internet ile olan bu işletim sisteminin tüm güzelliklerinden faydalanmamız ülkemizin mevcut internet alt yapısı ile biraz zor olacak gibi gözüküyor fakat dünya genelinde yüksek internet bant genişliğine sahip ülkelerde Chrome OS’un kurulu geleceği bilgisayarların oldukça ilgi göreceğini düşünüyorum.

Chrome OS hakkındaki bir başka yazıya da arkadaşım Sinan‘ın blogundan erişebilirsiniz.

Kendi adresim, senelerdir listemde kayıtlı duruyor. Ancak son 1-2 haftadır bu gariplikle karşılaşıyorum. Listeme kendimi eklediğim halde, yani kendimi gözlerimle gördüğüm halde, nasıl oluyorda kendi listemde olmuyormuşum anlayamadım. Sorun kullandığım program olan KMess’te değil, aynı şeyi Windows tarafında zorla dayatılan program olan Windows Live Messenger 2009 üzerinde de gördüm.

Bu duruma bir açıklama getirebilecek olan varsa yorumları görmeyi bekliyorum.

Bu akşam beni dumur etmiş olmayı başaran Metin arkadaşıma teşekkürlerimi borç biliyorum. Niye mi? Arada sırada gezindiğim web siteleri arasında kendi web sitesi de yer alıyor. En son girdiğimden bu yana çok şeyler değiştirmiş, mesela eski içeriğini tamamen kaldırmış ve kendi blogumda yer alan 1-2 şeyi az biraz değiştirilmiş şekilde aynen Metin’in web sayfasında gezinirken gördüm.

Kendisine kızgın veya kırgın sayılmam pek, ancak şaşkınlık içersindeyim. Hadi tamam Metin, bir yazı yayınlarken o yazının esas kaynağını göstermek cömertliğinden haberin yok anladım. Yahu bari kendinden bahsederken iki cümle kendin birşeyler dizebilseydin de benim formatın dışına çıkabilseydin ya?